|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De Lot is een hele mooie vakantie bestemming!
Fantastische dorpjes, zes van de mooiste dorpjes van Frankrijk liggen in de Lot, weinig verkeer, prachtige omgeving, minder toeristen,
kortom , het was een Lotje uit de Loterij!
Met het reisschema op zak , vertrokken we vanuit Mainbressy richting Limoges voor de eerste campingstop in Saint Dizier-Leyrenne.
Ons luchtbed had het zwaar te verduren tijdens de test van de afgelopen nacht. Onder de ballast van tafeltjes en stoeltjes lag ons luchtbed de volgende ochtend niet geheel meer volgens de normen van een normaal luchtbed op ons vloerkleed een beetje uit te puffen. Daarom werd er een extra tussenstop ingelast bij de Decathlon in Reims om een nieuw exemplaar te kopen. Vertraging meer dan een uur, hahaha... http://www.decathlon.nl/ voor de liefhebber…!
De reis verliep verder soepeltjes met droog weer via Troyes en daarna vooral binnendoor over Auxerre naar www.lesfilloux.nl
Daar mochten we onze tent opzetten op een heel mooi stekkie, bij nederlandse eigenaars van een 17e eeuwse boerderij, waar zij samen al meer dan tien jaar een table d’hote runnen. We schoven aan voor het diner met nog drie andere gasten en het echtpaar zelf.
Er ontstond een geanimeerd gesprek aan tafel, ondertussen speelde Oranje de troostwedstrijd tegen Brazilie en werd het Nederlands elftal derde tijdens deze WK.
Na afloop van de gezellige avond weer richting onze tent in de miezer-regen, die de volgende dag voor problemen zorgde bij het opbreken van de tent.
De regen ging over in zware buien en wij maakten dankbaar gebruik van de tolwegen richting de Lot. Dank aan juf Ilse voor het tolkastje!
http://www.anwb.nl/vakantie/reisvoorbereiding/tolbadge-frankrijk/
Eind van de middag op de plaats van bestemming in de lot aangekomen. s’avonds stond er een repas op de agenda (jaarlijks eetfestijn) midden in het dorp. Normaliter is het elk jaar òp het plein vóór de kroeg, dit keer onder een afdak, naast het plein, met onze jassen aan, omdat de zon even op vakantie was!
De kraampjes op de brocante in Gourdon de volgende dag, hadden erge mooie spullen, maar ook mooie prijzen. Mijn favoriete koffer werd gedemonstreerd voor 400 euro. Van schrik maar een terrasje gepakt en niet meer om gekeken.
Voor het diner, samen met onze gastvrouw nog even lekker met de honden gewandeld en helaas gevallen! Deuk in mijn eigenwaarde en een geschaafde elleboog. Mijn conditie was ver te zoeken, de verbandtrommel lekker dichtbij…
De aankomst op de Camping Municipal in Vers liep gesmeerd.
http://www.en.commune-de-vers.fr/php/camping.html
De tent was in een mum van tijd op zijn plek gezet, jaja, geoefend!
De middag verder doorgebracht op het luchtbed, met het hoofd in de schaduw, de rest van het lijf met factor 50 ingesmeerd en een koel drankje bij de hand. Le Paradis! zei de campinghoudster toen ze ons zo eind van de middag aantrof op haar terrein.
Woensdag naar het Bluesfestival www.cahorsbluesfestival.com
in Cahors, waar we Miss Nickki & The Memphis Soul Connection uit de USA hoorde zingen en spelen
Drank halen was omslachtig. Eerst stond ik met geld te wapperen, waarop een jeugdige Francaise achter de toog in het engels vertelde dat ze bonnen nodig had. Oke, ikke bonnen kopen, zoals gewenst. Toen ik weer voor haar neus stond, vertelde ze me doodleuk dat ik óók glazen moest kopen, dus ikke weer terug naar een ander loketje voor twee glazen, pfufff… Miss Nickki zong ondertussen voor mij en alle andere big lady’s, een op haar lijf geschreven blues-song "Big Girls" (zijzelf droeg maat 24 vertelde ze an passant)!
Fantastische dorpjes, zes van de mooiste dorpjes van Frankrijk liggen in de Lot, weinig verkeer, prachtige omgeving, minder toeristen,
kortom , het was een Lotje uit de Loterij!
Met het reisschema op zak , vertrokken we vanuit Mainbressy richting Limoges voor de eerste campingstop in Saint Dizier-Leyrenne.
Ons luchtbed had het zwaar te verduren tijdens de test van de afgelopen nacht. Onder de ballast van tafeltjes en stoeltjes lag ons luchtbed de volgende ochtend niet geheel meer volgens de normen van een normaal luchtbed op ons vloerkleed een beetje uit te puffen. Daarom werd er een extra tussenstop ingelast bij de Decathlon in Reims om een nieuw exemplaar te kopen. Vertraging meer dan een uur, hahaha... http://www.decathlon.nl/ voor de liefhebber…!
De reis verliep verder soepeltjes met droog weer via Troyes en daarna vooral binnendoor over Auxerre naar www.lesfilloux.nl
Daar mochten we onze tent opzetten op een heel mooi stekkie, bij nederlandse eigenaars van een 17e eeuwse boerderij, waar zij samen al meer dan tien jaar een table d’hote runnen. We schoven aan voor het diner met nog drie andere gasten en het echtpaar zelf.
Er ontstond een geanimeerd gesprek aan tafel, ondertussen speelde Oranje de troostwedstrijd tegen Brazilie en werd het Nederlands elftal derde tijdens deze WK.
Na afloop van de gezellige avond weer richting onze tent in de miezer-regen, die de volgende dag voor problemen zorgde bij het opbreken van de tent.
De regen ging over in zware buien en wij maakten dankbaar gebruik van de tolwegen richting de Lot. Dank aan juf Ilse voor het tolkastje!
http://www.anwb.nl/vakantie/reisvoorbereiding/tolbadge-frankrijk/
Eind van de middag op de plaats van bestemming in de lot aangekomen. s’avonds stond er een repas op de agenda (jaarlijks eetfestijn) midden in het dorp. Normaliter is het elk jaar òp het plein vóór de kroeg, dit keer onder een afdak, naast het plein, met onze jassen aan, omdat de zon even op vakantie was!
De kraampjes op de brocante in Gourdon de volgende dag, hadden erge mooie spullen, maar ook mooie prijzen. Mijn favoriete koffer werd gedemonstreerd voor 400 euro. Van schrik maar een terrasje gepakt en niet meer om gekeken.
Voor het diner, samen met onze gastvrouw nog even lekker met de honden gewandeld en helaas gevallen! Deuk in mijn eigenwaarde en een geschaafde elleboog. Mijn conditie was ver te zoeken, de verbandtrommel lekker dichtbij…
De aankomst op de Camping Municipal in Vers liep gesmeerd.
http://www.en.commune-de-vers.fr/php/camping.html
De tent was in een mum van tijd op zijn plek gezet, jaja, geoefend!
De middag verder doorgebracht op het luchtbed, met het hoofd in de schaduw, de rest van het lijf met factor 50 ingesmeerd en een koel drankje bij de hand. Le Paradis! zei de campinghoudster toen ze ons zo eind van de middag aantrof op haar terrein.
Woensdag naar het Bluesfestival www.cahorsbluesfestival.com
in Cahors, waar we Miss Nickki & The Memphis Soul Connection uit de USA hoorde zingen en spelen
Drank halen was omslachtig. Eerst stond ik met geld te wapperen, waarop een jeugdige Francaise achter de toog in het engels vertelde dat ze bonnen nodig had. Oke, ikke bonnen kopen, zoals gewenst. Toen ik weer voor haar neus stond, vertelde ze me doodleuk dat ik óók glazen moest kopen, dus ikke weer terug naar een ander loketje voor twee glazen, pfufff… Miss Nickki zong ondertussen voor mij en alle andere big lady’s, een op haar lijf geschreven blues-song "Big Girls" (zijzelf droeg maat 24 vertelde ze an passant)!
Gerard keek jaloers naar een jonge hippe fotografe die, voor zover hij het zo snel bij elkaar op kon tellen, voor meer dan 10.00 euro om haar nek had hangen! Zelf schroomde hij niet om vlak voor de snufferd van Miss Nickki zijn platen te schieten, terwijl anderen met flinke telelensen op afstand stonden te fotograferen. Na afloop bij de vriendelijke mevrouw van
loketje twee, de glazen weer ingeleverd.
Op de boulevard Gambetta een hapje genuttigd. Het schaduwrijke terras zat vol met engelstaligen en de obers liepen af en aan, het leek zo mooi , maar wij vonden het eten niet te vr*ten, helaas.
Het eten in het enige hotel van ons dorp in Vers www.latruitedoree.fr was wèl heerlijk , de ambiance op het buitenterras was goed en de foie grass smolt op je tong. Dat ze daar Wifi hadden was zéker een pluspuntje.
De bakker maakte niet zo lekker stokbrood, de korst was veel te hard en het rook naar zuurdesem, daarintegen was de “cereal” wèl weer erg lekker . Helaas hadden ze die niet elke dag.
Bruin stokbrood daarintegen tegen dan weer wel...
De camping lag direct aan de rivier de Lot en bij" Le Boat" http://www.leboat.nl/vakanties/bestemmingen/frankrijk kon je een boot huren waar je naar believen de Lot heen en weer kon bevaren.
S’avonds werd er vaak aangemeerd op onze camping, veelal door engelsen. Op een stille zwoele avond klonk er plots vanaf het dek van één van de aangemeerde boten een trompetist die niet alleen heel mooi kon spelen, maar ook heel mooi kon zingen en daarna een hartelijk applaus in ontvangst mocht nemen.
Donderdag s’morgens in ons dorp Vers, op de weekmarkt, een hele gegrilde boeren-kip van het spit gekocht bij een vriendelijke doch nors uitziende marktkoopman.
S’middags naar Rocamadour geweest. Vorige keer (lees: enkele jaren geleden) was het er zo druk, dat we dit station gepasseerd waren . Nu hadden we meer geluk, minder toeristen, maar wel erg warm! Op het pleintje speelde een strijk-orkestje in de zinderende hitte, terwijl de tekenaarster vergeefs wachtte op klanten die op haar hete stoeltje wilde gaan zitten om zich te laten vereeuwigen in een karikatuur.
Vrijdag zijn we met de auto een rondje gaan toeren in de Lot, op zoek naar de zes mooiste dorpjes van de Lot in Frankrijk . Was een aardig tochtje gezien het aantal km, maar meer dan de moeite waard. Gerard en zijn statief werden goeie vrienden! Mijn geduld werd aardig op de proef gesteld.
Het kermisterrein en de feestlocatie lagen naast de camping. Vrijdagavond gaf de rockband MAD een concert tijdens het jaarlijkse feestweekend in Vers. De sound-check aan het begin van de avond beloofde al veel goeds!
MAD was die avond supergoed, het aantal bezoekers liet wat te wensen over, wat erg jammer was, want ze speelden van 22.30 tot 02.30 aan één stuk door! Waar vindt je dat nog? Onvermoeid speelden ze door en kon ik in mijn tentje nog lang meegenieten, nadat wij zo rond half twee s’nachts in onze slaapzak waren gekropen.
Zaterdagochtend zag ik de bui al hangen en moesten we snel opbreken en reden we later richting de Dordogne, tussen Beaulieu en Argentat hoog in de bergen, waar we op de koffie gingen bij een collegaatje . Na vele jaren klussen hebben zij en haar man een prachtig optrekje weten neer te zetten waar ze met recht trots op mogen zijn. De omgeving is prachtig en op weg naar huis maakten we dankbaar gebruik van de door de navigatie ingestelde route naar ons laatste adres, een Camping Municipal Fleuri in Vermenton http://www.camping-vermenton.com/daar kregen we s’nachts helaas een flinke bui op onze tent . s’morgens toch maar opgebroken en op weg naar NL.
Thanks a Lot!
loketje twee, de glazen weer ingeleverd.
Op de boulevard Gambetta een hapje genuttigd. Het schaduwrijke terras zat vol met engelstaligen en de obers liepen af en aan, het leek zo mooi , maar wij vonden het eten niet te vr*ten, helaas.
Het eten in het enige hotel van ons dorp in Vers www.latruitedoree.fr was wèl heerlijk , de ambiance op het buitenterras was goed en de foie grass smolt op je tong. Dat ze daar Wifi hadden was zéker een pluspuntje.
De bakker maakte niet zo lekker stokbrood, de korst was veel te hard en het rook naar zuurdesem, daarintegen was de “cereal” wèl weer erg lekker . Helaas hadden ze die niet elke dag.
Bruin stokbrood daarintegen tegen dan weer wel...
De camping lag direct aan de rivier de Lot en bij" Le Boat" http://www.leboat.nl/vakanties/bestemmingen/frankrijk kon je een boot huren waar je naar believen de Lot heen en weer kon bevaren.
S’avonds werd er vaak aangemeerd op onze camping, veelal door engelsen. Op een stille zwoele avond klonk er plots vanaf het dek van één van de aangemeerde boten een trompetist die niet alleen heel mooi kon spelen, maar ook heel mooi kon zingen en daarna een hartelijk applaus in ontvangst mocht nemen.
Donderdag s’morgens in ons dorp Vers, op de weekmarkt, een hele gegrilde boeren-kip van het spit gekocht bij een vriendelijke doch nors uitziende marktkoopman.
S’middags naar Rocamadour geweest. Vorige keer (lees: enkele jaren geleden) was het er zo druk, dat we dit station gepasseerd waren . Nu hadden we meer geluk, minder toeristen, maar wel erg warm! Op het pleintje speelde een strijk-orkestje in de zinderende hitte, terwijl de tekenaarster vergeefs wachtte op klanten die op haar hete stoeltje wilde gaan zitten om zich te laten vereeuwigen in een karikatuur.
Vrijdag zijn we met de auto een rondje gaan toeren in de Lot, op zoek naar de zes mooiste dorpjes van de Lot in Frankrijk . Was een aardig tochtje gezien het aantal km, maar meer dan de moeite waard. Gerard en zijn statief werden goeie vrienden! Mijn geduld werd aardig op de proef gesteld.
Het kermisterrein en de feestlocatie lagen naast de camping. Vrijdagavond gaf de rockband MAD een concert tijdens het jaarlijkse feestweekend in Vers. De sound-check aan het begin van de avond beloofde al veel goeds!
MAD was die avond supergoed, het aantal bezoekers liet wat te wensen over, wat erg jammer was, want ze speelden van 22.30 tot 02.30 aan één stuk door! Waar vindt je dat nog? Onvermoeid speelden ze door en kon ik in mijn tentje nog lang meegenieten, nadat wij zo rond half twee s’nachts in onze slaapzak waren gekropen.
Zaterdagochtend zag ik de bui al hangen en moesten we snel opbreken en reden we later richting de Dordogne, tussen Beaulieu en Argentat hoog in de bergen, waar we op de koffie gingen bij een collegaatje . Na vele jaren klussen hebben zij en haar man een prachtig optrekje weten neer te zetten waar ze met recht trots op mogen zijn. De omgeving is prachtig en op weg naar huis maakten we dankbaar gebruik van de door de navigatie ingestelde route naar ons laatste adres, een Camping Municipal Fleuri in Vermenton http://www.camping-vermenton.com/daar kregen we s’nachts helaas een flinke bui op onze tent . s’morgens toch maar opgebroken en op weg naar NL.
Thanks a Lot!